Hoofdstukken

Hoofdstuk XXI - De legende van Valloria

Kapitein Bonkers, de leider van het Piratengilde, komt op bezoek en schept op dat hij een onbekend eiland van gigantische afmetingen heeft gevonden, vol met waardevolle schatten. Hij biedt een paar mysterieuze parels aan die hij daar heeft gevonden en die naar verluidt welvaart brengen aan wie ze bezit. Terwijl je Mentor een beetje sceptisch is over het kopen van spullen van onbekende herkomst (wetende dat piraten de neiging hebben om dingen te stelen), is je Handelaar erg gefascineerd en overtuigt hij iedereen om het aanbod te accepteren. Zo wordt 'Welvaart', als nieuwe maatstaf voor de ontwikkeling van je stad (naast Cultuur), ontdekt! Ook al weet nog niemand precies waar dit goed voor zou kunnen zijn – het voelt toch zeker goed om te bloeien, nietwaar?

Net als kapitein Bonkers afscheid neemt, valt een horde op draken rijdende orks de stad aan, waaronder een boze ork-krijgsvrouw. Het blijkt dat kapitein Bonkers de parels heeft gestolen van de krijgsvrouw van de orkstam die daar woont – en ze zijn zijn sporen gevolgd tot aan jouw stad.

Om de aanval te stoppen, bied je aan de parels terug te geven, en krijgsdame Bashuruk stemt in met een staakt-het-vuren. Als ze wat gekalmeerd is, lacht ze over het feit dat je dacht dat je welvaart op de een of andere manier uit de parels zou komen, aangezien ze geen magische krachten bezitten. Ze worden geoogst uit reuzenschelpen die in de koraalriffen aan de kust van het eiland leven, en worden geofferd om de eilandgod gunstig te stemmen. Om de toorn van de god te vermijden, worden de parels snel teruggestuurd naar het eiland. Bovendien moet je de eilandgod kalmeren door extra middelen te handwerken in je stad, die je als offer naar het eiland kunt versturen.

Terwijl je daarmee bezig bent, leer je van Bashuruk over hun samenleving, die heel anders is dan die van jou: Orks en Draken zweren hun leven te geven om de stam te dienen. Het is een zwaar leven, maar in ruil daarvoor krijgen ze alles wat ze nodig hebben om te overleven. Er is geen geld nodig, laat staan iets vreemds als belastingen. Je bouwer is gefascineerd door het idee van een wereld zonder belastingen en stelt voor om 'Communitywerk' in te voeren – als alternatief voor het betalen van belastingen. Je adviseur is wat terughoudender, maar stemt ermee in om het te proberen. Vanaf dat moment kunnen de mensen in je woongebouwen kiezen of ze belasting betalen of hun tijd inzetten voor Communitywerk.

Natuurlijk bleef het niet onopgemerkt dat al die Orks in de stad waren. Koning Diabhal en zijn horde brengen een onaangekondigd bezoek aan je stad – en Diabhal wordt meteen verliefd op Bashuruk. Om indruk op haar te maken, organiseert hij vreemde showgevechten en draagt hij allerlei nutteloze spullen bij om aan de god te offeren. De Warlady maakt gebruik van zijn bereidheid om te helpen, maar wijst hem uiteindelijk altijd koeltjes af – wat alleen maar nog meer indruk op hem maakt... In dit vreemde spel help je om de beurt Diabhal bij zijn verdere pogingen om indruk te maken op de koningin, terwijl je tegelijkertijd Bashuruk helpt de mysterieuze godheid te sussen.

Op een dag verschijnt er een vreemdeling in je stad. Ze stelt zich voor als Meleuka, een tovenares en spionne van de Elvarian Sorcerers Society. Ze vertelt je dat het eiland dat de piraten hebben ontdekt in feite de legendarische Vallorian Lands is. Een plek vol monsters en gevaarlijke wezens, zoals Lizardmen, reuzenslangen en draken. Jonge esoteristen worden regelmatig naar het eiland verstuurd om te trainen om te transformeren in de wezens die hier leven, en geselecteerde oudere esoteristen worden erheen verstuurd om de Orks te bespioneren. "Wij tovenaars hebben overal spionnen. Onze kennis is niet altijd magisch, een deel ervan is gewoon slimme inlichtingen." Meleuka is erin geslaagd om in het geheim Bashuruks draak, Bruargha, te worden. De krijgsdame Bashuruk heeft geen idee waar ze op rijdt... Meleuka heeft zich aan jou bekendgemaakt omdat je goede vrienden bent met Rector Durcu en te vertrouwen bent. Ze waarschuwt je dat je moet stoppen met het "voeden" van de eilandgod, wiens echte naam Vallorion is, aangezien hij, volgens wat de tovenaars hebben ontdekt, meer is dan een legende. Vallorion zou de god van de Zwarte magie zijn en de aartsvijand van Enar. En na wat er met Peregrim is gebeurd, is het verschijnen van de wezens uit de Valloriaanse Landen in jouw stad een teken dat Vallorion misschien iets op het spoor is.

Dus probeer je Bashuruk en haar horde orks en Draken uit je stad te verdrijven. Maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Op advies van Meleuka probeer je uiteindelijk een list: je overtuigt Bashuruk ervan dat er geen groter offer kan zijn dan dat van een Orkkoning. Om van haar vervelende vrijer af te komen, gaat de oorlogsvrouw akkoord en nodigt ze koning Diabhal, die denkt dat zijn huwelijksreis met Bashuruk eindelijk gaat beginnen, uit om met haar op Bruargha mee terug te rijden naar het eiland. Kort nadat ze zijn vertrokken, begint het hevig te regenen, waardoor de stad dreigt onder water te lopen...

Hoofdstukken

Hoofdstuk XXI - De legende van Valloria

Verwante hulppagina's

Selecteer taal